Նա

Մի օր երբ տանը նստած էի, լսեցի դռան թակոցը, մոտեցա, բաց արեցի եւ կյանքումս առաջին անգամ տեսա նրան: Ես ոչինչ չզգացի՝ ո՛չ սեր, ո՛չ ատելություն, ո՛չ վախ եւ ո՛չ էլ անգամ զարմանք: Նա նրբորեն բռնեց իմ ձեռքը եւ ուղեկցեց իր աշխարհ՝ աշխարհ որտեղ կան գույներ, ժպիտներ, երեխաներ, մեծահասակներ… Ու ես հասկացա, թե ինչքան դատարկ էր իմ կյանքը առանց նրա: Նա մինչեւ հիմա էլ իմ կողքին է ու ես չեմ պատկերացնում, թե ինչն է կարող լինել նրանից լավը:

Նա ամեն վայրկյան փոխում է իր կերպարանքը… Հիշում եմ՝ առաջին անգամ, երբ նրան տեսա, նա նման էր երկիր մոլորակին: Աշխարհի բոլոր մարդիկ նրա ընկերներն են՝ անգամ ամենադաժաններն ու անսիրտները: Ու նա կարողանում է այդ բոլորին հավասար սիրել: Նա կատարելություն է՝ միակ կատարելությունը, որին կյանքումս հանդիպել եմ:

Եվ նրա անունը սեր է՝ սեր ու ատելություն, քանի որ առանց ատալության չէր լինի սեր եւ առանց  սիրո՝ ատելություն:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s